Krater wulkanu jest otoczony wzniesieniami od 1700 do 2400 m n.p.m. Wśród nich jest największe wzniesienie wyspy Roque de los Muchachos (2426 m n.p.m.) z obserwatorium Roque de Los Muchachos Observatorium.
thumb|Piaski wulkaniczne Cumbre Vieja w kierunku Caldera de Taburiente
Historycznie potwierdzone wybuchy wulkanów na wyspie 1470-1492 Montaña Quemada 1585 Tajuya w pobliżu El Paso 1646 Volcán San Martin 1677 Volcán San Antonio 1712 El Charco 1949 Volcán San Juan, Duraznero, Hoyo Negro 1971 Volcán Teneguía 2021 nowy otwór, po plebiscycie nazwany Tajogaitehttps://www.tajogaite.es.
Ślady wcześniejszych wybuchów – kratery, pola ziemi wulkanicznej i kilometrowe języki skamieniałej lawy – do dziś znaczą południe wyspy. Charakterystyczną cechą krajobrazu północnej części wyspy jest przede wszystkim olbrzymi (powstały na skutek obsunięć) krater Caldera de Taburiente o średnicy 9 kilometrów, objętości 28 km³ i głębokości 1500 metrów. Do kaldery można dotrzeć tylko pieszo przez wąski wąwóz Barranco de las Angustias (Wąwóz Śmiertelnych Strachów). W 1954 roku została objęta parkiem narodowym Parque Nacional de la Caldera de Taburiente.