I., 295Słownik gieograficzny [sic!] Królestwa Polskiego wychodzący w Warszawie od 1880 roku nakładem Władysława Walewskiego, wszystkie tomy dostępne elektronicznie: zasoby Uniwersytetu Warszawskiego. Sami siebie nazywają Bojki Wierzchowińcami, patrz t.w. Witwicki (91) powiada, że Huculi tchórzów nazywają, bójkami, może przez przystosowanie do wyrazu bać sięJan Karłowicz, Imiona niektórych plemion i ziem dawnéj Polski, 1882, zasoby PBI. Bojkowie nazywali siebie Hyrniakami lub Werchowyńcami Bojkowie – strona gimnazjum w Czarnej, art. bez podania źródeł.
Lokalizacja Na zachodzie granica pomiędzy Łemkami a Bojkami przebiegała głównie wododziałem przez Okrąglik, Jasło, Małe Jasło, Rożki do Cisnej, następnie przez Hon, Osinę, Sasów, Wołosań, Jaworne, przełęcz Żebrak, Chryszczatą, Dział do Suliły. Na północy wsiami bojkowskimi były: Kamionki, Sukowate, Żernica Wyżna, Berezka, Bereżnica Niżna, Łobozew, Równia, Hoszów, Ustrzyki Górne, Lutowiska, Czarna, Baligród, Cisna i Stebnik. Na północ od nich, po obu stronach drogi z Olszanicy do Ustrzyk Dolnych i Krościenka, znajdowały się wsie o mieszanych cechach bojkowsko-łemkowsko-doliniańskich.