Największymi ograniczeniami algorytmu są konieczność uprzedniej znajomości zakresu danych i złożoność pamięciowa (wymaga dodatkowo O(k) lub O(n+k) pamięci).
Implementacje Istnieją dwie implementacje algorytmu: prostsza – sortująca in situ (w miejscu), zakłada, że elementy o równych kluczach są nierozróżnialne, nie mogą zatem być to klucze danych (każdy z nich jest bowiem powiązany z przenoszoną wartością – zatem, mimo iż są one równe, muszą pozostawać rozróżnialne); standardowa – gwarantuje stabilność i nie wymaga dodatkowego założenia. Potrzebuje natomiast O(n) dodatkowej pamięci;
Przykładowa implementacja w języku C Wersja ta sortuje n''-elementową tablicę liczb całkowitych.
const int k = 77; // elementami tablicy T są liczby całkowite z // z przedziału 0..76 const int n = 1000; int T[n]; // tablica zawierająca elementy do posortowania int Tp[n]; // tablica zawierająca elementy posortowane int TPom[k]; // zawiera liczbę elementów o danej wartości
int i; // zmienna pomocnicza
for(i = 0 ; i < k ; ++i) TPom[i] = 0; // zerowanie tablicy