Spraw, niech żyję Zbawcy zgonem, na mym sercu rozżalonym Jego ból wycisnąć racz.
Niech mnie męki gwoździe zranią, niechaj, kiedy patrzę na nią, krew upoi mnie i krzyż.
Męką ognia nieustanną nie daj gorzeć, Święta Panno, w sądu dzień swą pomoc zbliż.
A gdy życia kres nastanie, przez swą Matkę, Chryste Panie, do zwycięstwa dojść nam daj.
Gdy ulegnie śmierci ciało, obleczone wieczną chwałą, dusza niech osiągnie raj.
Pełne przekłady na język polski Na polski tekst sekwencji przekładano wielokrotnie, m.in.: anonimowy, Stała Matka boleściwa | Podle krzyża żałościwa... (po 1585) Stanisław Grochowski, Stała pod krzyżem troskliwa | Matka, z płaczu ledwie żywa... (1598) Stanisław Jagodyński, Stała Matka boleściwa, | Pod krzyżem barzo smutliwa... (1695) Michał Mioduszewski, Stała Matka boleściwa, | Pod krzyżem bardzo troskliwa... (1838) – kompilacja przekładów Grochowskiego i Jagodyńskiego Antoni Kitkiewicz, Stała w bolach Matka Pana, | Podle krzyża zapłakana... Ignacy Hołowiński, Jak bolesna Matka Boża | Stała u krzyża podnoża... (1853) Seweryna Duchińska, Stała Matka bolejąca | Pod krzyżem we łzach tonąca... (1857) Felicjan Faleński, Stała Matka Boleściwa | Gdzie na krzyżu dogorywa...