Głęboka bruzda boczna, zwana bruzdą Sylwiusza, przecina pod spodem półkule mózgowe, tak że dzieli każdą półkulę (od spodu) na 5 płatów: czołowy ciemieniowy skroniowy potyliczny brzeżny (limbiczny)
Płat ciemieniowy przechodzi bez ostrej granicy w płat potyliczny. Wąska jama obecna w półkulach mózgowych podzielona jest przez ścianę podłużną na dwie równe części – w ten sposób powstają komory boczne mózgu (ventriculi cereibri). Tylna część tej ściany tzw. sklepienie mózgu wychodzi z ciał suteczkowatych, znajdujących się u podstawy mózgu. Komory boczne i komora trzecia (w międzymózgowiu) komunikują się ze sobą przez ciasny otwór Monroe’go (foramen Monroi). Przedłużenia bocznych komór noszą nazwę rogów Ammona (cornu ammonis). Półkule mózgowe zbudowane są z istoty szarej (zwanej korą mózgową), o miąższości około 5 mm, obfitującej w komórki zwojowe, i z białej istoty rdzennej złożonej z włókien nerwowych. Dno komory trzeciej mieszczącej się w międzymózgowiu przedłuża się ku dołowi w lejek, na którym położona jest przysadka mózgowa, gruczoł wydzielania wewnętrznego.