Panuje nad nią Hel. Niflheim – kraina zimna i mgły. Jötunheim – kraina lodowych olbrzymów. Midgard – kraina środka, zamieszkana przez ludzi.
Utgard („Zewnętrzna Przestrzeń”) bywa czasem uznawany za inną nazwę Jötunheimu.
Według mitologii Midgard powstał na styku przeciwstawnych krain wody/lodu i ognia, Niflheimu i Muspelheimu. To niezwykle stary mit tradycji wedyjskiej. W Eddzie poetyckiej te dwa światy są źródłem zagrożenia, prowadzą nawet do zguby. Ogień pochodzi z Muspell a woda z zatrutych rzek Niflhel. Jest to przykładem prymitywnego pojęcia dobra i zła, pojmowanego w personifikacjach i metaforach przedmiotowych.
W wyżej wspomnianym procesie narodził się Ymir, protoplasta Thursów (olbrzymi), groźny ze względu na swoje rozmiary. Wspomina o nim w swoich komentarzach Snorri Sturluson, jako o postaci, której samo istnienie stanowi niebezpieczeństwo. Na szczęście przy swoim powstaniu Ymir zasnął i pozostanie w tym stanie do swojej śmierci.