7 lipca powstał Centralny Komitet LVF, w skład którego weszli najważniejsi przedstawiciele kolaboranckich ugrupowań, jak Jacques Doriot, Marcel Deat, Marcel Bucard, Pierre Constantini, Eugène Deloncle, Jean Boissel. Centrum rekrutacyjne Legionu zostało umiejscowione w przedwojennej siedzibie sowieckiej agencji turystycznej Intourist w Paryżu. Poparcie dla Komitetu zadeklarował także Fernand de Brinon, delegat rządu Vichy. 5 sierpnia LVF został oficjalnie powołany. Ogółem zgłosiło się ok. 13 tys. ochotników, z których zaledwie połowa została zakwalifikowana do przeszkolenia. W większości byli to członkowie francuskich partii faszystowskich i faszyzujących oraz jeńcy wojenni, którzy nie chcieli pracować w Niemczech.
Początek i chrzest bojowy thumb|Żołnierze Legionu w czasie walk w ZSRR, listopad 1941 r. We wrześniu pierwsza grupa 2,5 tys. Francuzów została przeniesiona do obozu szkoleniowego pod Dębicą w Generalnym Gubernatorstwie. Otrzymali oni niemieckie mundury z plakietką z flagą francuską na prawym ramieniu. Rozkazy były wydawane po francusku. Natomiast ochotnicy musieli złożyć przysięgę na wierność Adolfowi Hitlerowi, co początkowo spowodowało pewne problemy. 5 października 1941 r. ks.