Zakończenie wojny i redukcja budżetu amerykańskiej armii spowodowały, że konstrukcja Garanda nie weszła do uzbrojenia, ale po zakończeniu prac Garand został zatrudniony jako konsultant w rządowym Springfield Armory z którą związał się na 34 lata. Opracował w firmie karabiny m.in. T 1920, Model 1921, Model 1924, Garand wz. 28 oraz Garand M1, na którego bazie opracowano karabinek Garand M2 i Garand M3.
Garand dostał zadanie zaprojektowania samopowtarzalnego karabinu dla piechoty. Po kilku wstępnych projektach i dopracowywaniu szczegółów rozciągniętym na ponad 15 lat powstał karabin M1 Garand, opatentowany w 1934 i wdrożony do masowej produkcji w 1936.
Za swoją pracę Garand otrzymał Medal for Meritorious Service w 1941 oraz Medal for Merit w 1944. Odrzucono w Kongresie wniosek o wypłatę Garandowi 100 tys. dolarów w dowód uznania. Garand pozostał na swoim stanowisku do emerytury (1953). Zmarł w Springfield.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy wynalazcy Kategoria:Amerykańscy konstruktorzy broni Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazewnictwem Kategoria:Kanadyjczycy pochodzenia francuskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem za Zasługi (USA) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1974