Był silnym graczem korespondencyjnym. W pierwszym turnieju o mistrzostwo Polski zajął II miejsce. Grał również (na I szachownicy) w drużynie polskiej na olimpiadzie korespondencyjnej. W 1934 r. był jednym z założycieli Polskiego Związku Szachistów Korespondencyjnych, następnie zaś jego prezesem. Od 1933 r. zajmował się również redakcją oraz wydawaniem lwowskich czasopism Szachista oraz Przegląd Szachowy.
Po wybuchu II wojny światowej wystąpił jeszcze (w roku 1940) na turnieju o mistrzostwo Ukrainy. Dalsze jego losy są nieznane, prawdopodobnie po zajęciu Lwowa przez Niemców w 1941 r. został aresztowany, a w następnym roku zginął w hitlerowskim obozie.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w listopadzie 1936 r., z wynikiem 2617 punktów zajmował wówczas 26. miejsce na świecie.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom I, Warszawa 1986, str. 273-274
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1942