Po przybyciu do Tunezji w połowie kwietnia 1943 r., zostali rozmieszczeni w rejonie Medjez-El-Bab. Dołączyło do nich ok. 130-150 Arabów z Algierii. Dowództwo sprawował mjr H. Curnier. Oddział był uzbrojony w broń niemiecką i francuską. Jego żołnierze nosili kolonialne mundury francuskie i płaszcze wojskowe Afrika Korps z niemieckimi hełmami, na których była z prawej strony namalowana francuska flaga na białym tle. Na rękawach munduru nosili czarną opaskę z napisem Phalange Africaine.
Falanga została przekształcona w zmotoryzowaną kompanię piechoty i przydzielona do 2 batalionu 754 Zmotoryzowanego Pułku Piechoty 334 Dywizji Piechoty, wchodzącej w skład 5 Armii gen. Jürgena von Arnima. Nieformalną nazwą kompanii był Legion Ochotników Francuskich w Tunezji (Légion des Volontaires Française de Tunisie) lub Kompania „Frankofonia”. Dzieliła się ona na trzy plutony strzeleckie (uzbrojone w 6 lekkich karabinów maszynowych każdy), pluton broni ciężkiej (3 ciężkie karabiny maszynowe Hotchkiss, 2 moździerze 60 mm, 3 działka przeciwpancerne) i plutonu gospodarczego.