Dla innych czynnikiem spajającym jest pragnienie bardziej wspólnego, towarzyskiego stylu życia.
Zasadniczy charakter komun mały|260x260px|Członkowie anabaptystycznej wspólnoty Bruderhof podczas wspólnego posiłku. Główne cechy charakterystyczne komun, czyli podstawowe zasady, które definiują komuny, były na przestrzeni lat wyrażane w różnych formach. Przed 1840 takie wspólnoty nazywano „osadami komunistycznymi i socjalistycznymi”, do 1860 nazywano je również „komunitarnymi”, a około 1920 niektórzy teoretycy wykreowali termin „wspólnota intencjonalna”. Termin „komunitarny” został wymyślony przez urodzonego w Suffolk radykała , późniejszego pastora unitariańskiego.
Na początku lat 70. Ron E. Roberts, autor The New Communes, sklasyfikował komuny jako podklasę większej kategorii utopii. Wymienił trzy główne cechy charakterystyczne. Komuny tego okresu miały jednak tendencję do rozwijania własnych cech charakterystycznych, tak więc podczas gdy wiele z nich dążyło do różnych form egalitaryzmu, listy Robertsa nigdy nie należy odczytywać jako typowej.