W latach 1935–1939 był stałym publicystą „Warszawskiego Dziennika Narodowego”.
W czasie okupacji hitlerowskiej kierował sekcją pomocy dla literatów w Radzie Głównej Opiekuńczej. Aresztowany przez Gestapo 17 maja 1941 i osadzony na Pawiaku, wywieziony 23 lipca do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz (numer obozowy 18537), gdzie zmarł 21 grudnia 1941.
Był synem Józefa, właściciela ziemskiego i Kazimiery z Saskich, ciotecznej siostry Stefana Żeromskiego.
Twórczość 1916 – Akordy (powieść postromantyczna) 1916 – Powstańcy (powieść dotycząca powstania styczniowego) 1917 – Henryk Sienkiewicz, wielki powieściopisarz i obywatel 1918 – Dziennik człowieka niepotrzebnego (powieść psychologiczna) 1923 – Upadek Janki Brzeskiej (powieść psychologiczno-obyczajowa) 1925 – Baronowa Inborn 1928 – Stefan Żeromski. Dom, dzieciństwo i młodość (biografia) 1934 – Trzy panny z Kurzelowa 1935 – Brewerie (opowiadania) 1937 – Zarys myśli polityczno-społecznej Stefana Żeromskiego 1939 – Pamięci Romana Dmowskiego 9.VIII.1864 – 2.I.1939 (współautor)
Przypisy
Linki zewnętrzne Utwory Stanisława Piołun-Noyszewskiego w bibliotece Polona