Ustanowił stosunki dyplomatyczne z Belgią, lecz nie udało mu się to z Wielką Brytanią, pomimo że poparł ją w walce ze zbuntowanymi katolikami irlandzkimi. Po zabójstwie cesarza Wszechrusi Aleksandra II i wstąpieniu na tron Aleksandra III udało się nawiązać stosunki dyplomatyczne z Imperium Rosyjskim. Dzięki temu Leon XIII w 1882 roku wskrzesił diecezję kielecką i mianował 12 biskupów w 1883. Skierował także w 1894 roku encyklikę Charitatis providentiaeque do biskupów polskich, w której podkreślił zasługi Polski dla chrześcijaństwa, ale jednocześnie wezwał wiernych do lojalności wobec zaborców.
Śmierć thumb|Philip de László: Portret Leona XIII (1900) thumb|Portret Leona XIII ok. 1903 thumb|Pomnik i grób Leona XIII w bazylice św. Jana na Lateranie Leon XIII zmarł 20 lipca 1903 w wieku 93 lat na skutek chronicznej choroby nerek i infekcji oskrzeli. W ostatnich dniach życia podyktował sekretarzowi łacińskojęzyczne wiersze poświęcone problematyce umierania (ostatni z nich nosił tytuł Strapionej duszy nocne rozmyślania). 22 października 1924 przeniesiono jego szczątki z tymczasowego grobowca w bazylice św. Piotra do bazyliki laterańskiej, gdzie spoczęły w krypcie stworzonej w kaplicy Severina w grobowcu wykonanym przez Enrico Tadaldiniego.