Badanie wykazało, że najbardziej podobny anatomicznie do lwa workowatego jest diabeł tasmański.
Miał również niezwykle mocne kończyny przednie, z wysuwanymi, kocimi pazurami, cechą wcześniej niewidoczną u torbaczy. Thylacoleo posiadał również olbrzymie haczykowate pazury osadzone na dużych, półpozycyjnych kciukach, których używał do chwytania i nieuruchomiania zdobyczy. Lew torbacz prawdopodobnie używał tych pazurów także do wspinania się na drzewa i pozostawiania tam swojej zdobyczy, podobnie jak dziś robią to lamparty.
Na stanowisku w Lancefield wydobyto kości, które należały do kilkuset tysięcy różnych osobników. Niektóre z nich miały dziwne nacięcia na powierzchni, które zidentyfikowano jako zrobione przez zęby Thylacoleo carnifex.
Zobacz też diprotodon
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Szczegółowy opis i galeria lwa workowatego
Kategoria:Wymarłe torbacze Kategoria:Megafauna Kategoria:Wymarłe ssaki plejstocenu Kategoria:Wymarłe ssaki Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku