Nasiona są czarne, długości 2–3 mm, z brązowym, wiotkim skrzydełkiem o długości 5–8 mm.
Biologia i ekologia Typowa forma gatunku w swoim naturalnym środowisku żyje do 350 lat. Już młode drzewa zwykle zawiązują obficie szyszki. Kwiaty zapylane są przez wiatr. Szyszki dojrzewają w 4–6 miesięcy od zapylenia, nasiona rozsiewane są przez wiatr.
Zasiedla różne gleby i siedliska – od kamienistych i jałowych po bagienne. Tworzy lasy wspólnie ze świerkiem czarnym (Picea mariana), modrzewiem amerykańskim (Larix laricina) i jodłą balsamiczną (Abies balsamea). Jest gatunkiem światłożądnym, dobrze znosi silne mrozy, suche i zanieczyszczone powietrze.
Systematyka i zmienność Gatunek z podsekcji Picea i sekcji Picea w obrębie rodzaju świerk Picea. Tworzy mieszańce ze świerkiem Engelmanna (P. engelmannii) i sitkajskim (P. sitchensis). Ten pierwszy zwany jest świerkiem zachodnim P. ×albertiana. Są to drzewa o bardzo wąskiej koronie, pędach owłosionych bez nalotu woskowego, igłach dłuższych niż u ś. białego oraz bardziej pękatych szyszkach o łuskach ostro zakończonych. Od tego mieszańca pochodzi popularnie uprawiana odmiana 'Conica'.