Samo miasto zyskało prawdopodobnie swoją nazwę od najważniejszego z procesów produkcji piwa – warzenia brzeczki lub wprost od słowa „warka”, oznaczającego piwowarską miarę.
Przekazy historyczne, legendy i utwory literackie potwierdzają fakt, iż piwo z Warki, które ceniono za smak, klarowność i kolor, gościło na stołach całego kraju podczas najważniejszych uczt i biesiad. Książę mazowiecki Bolesław V w dowód uznania nadał przywilej zastrzegający wyłączność dostawy wareckiego piwa na swój dwór (1483). Na początku XVII wieku Jędrzej Święcicki, geograf i historyk Mazowsza, pisał, że „Pomyślność Warki stała przede wszystkim piwem…”
W końcu XV wieku piwo wareckie odnotowane zostało w dokumencie wystawionym przez kancelarię króla polskiego Jana Olbrachta. W 1493 Jan I Olbracht rozstrzygając spór pomiędzy starostą generalnym Wielkopolski i miastem Poznaniem z jednej a kapitułą poznańską i mieszczanami z Chwaliszewa z drugiej, w sprawie przywozu do Chwaliszewa (obecnie to część miasta Poznania) piwa targowego (łac. "forensis"), bydgoskiego, szadkowskiego, warckiego, żnińskiego, koźmińskiego i z innych miast oraz jego wyszynku w Chwaliszewie, postanowił, że nie naruszając przywilejów miasta Chwaliszewa nadanych mu przez stryja Władysława III Warneńczyka oraz dziada Władysława II Jagielły, chociaż każdy kan.