Palmer sugeruje, że nazwa ta pochodzi od słowa Macaquo oznaczającego w Kongu makaka i została zaadoptowana przez Buffona w 1766 roku. munzala: lokalna nazwa mun zala oznaczająca w dialekcie ludu Moinba makaka skalnego, od mun „głęboki las” i zala „małpa”.
Zasięg występowania Makak skalny występuje w północno-wschodnich Indiach (zachodni Arunachal Pradesh), w dystryktach Tawang i Kameng Zachodni; prawdopodobnie zasięg tego gatunku rozciąga się na Bhutan i Tybetański Region Autonomiczny w południowej Chińskiej Republice Ludowej. Doniesienia o występowaniu w Parku Narodowym Mouling w dystrykcie Siang Górny w centralnym Arunachal Pradesh wymagają potwierdzenia.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 57,5 cm, długość ogona 26,4 cm; masa ciała 14 kg. Duża małpa koloru brązowego, z krótkim ogonem. Makaka wyróżnia czupryna ciemnych włosów nad czołem z charakterystyczną jasną plamą pośrodku.
Ekologia Żyje na terenach położonych od 2000–3500 m n.p.m. Prowadzi dzienny, głównie naziemny tryb życia.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EN ( ‘zagrożony’).
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Koczkodanowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2005 roku Kategoria:Fauna endemiczna Indii