Mabuni postanowił na stałe przeprowadzić się do Osaki (wielki port na wyspie Honsiu), gdzie na kilku uczelniach i w policji zaczął nauczać karate. Dojo Kenwy Mabuniego w Osace nosiło nazwę Yōshūkan: (jap. „szkoła wznoszenia się ponad siebie”). Nazwę tę zmienił w 1930 r. na shitō-ryū, co stanowiło uhonorowanie mistrzów Itosu i Higashionna. Pierwszy znak nazwiska Itosu (ito) można przeczytać także – "shi", a pierwszy znak nazwiska Higashionna – (Higashi) może brzmieć "to". Ryu to – styl, szkoła. Pod tą nazwą – Shito-ryu Kenpo Karate-do styl Mabuniego został zarejestrowany w Butoku-kai (ówczesnej Federacji Sztuk Walki) w 1939 rokuGabrielle & Roland Habersetzer: Encyclopédie des arts martiaux de l'Extrême-Orient, Ed. Amphora, Paris 2004, , s. 442. Jednocześnie Kenwa Mabuni starał się położyć fundamenty pod organizacyjny rozwój karate-do oraz swojego stylu. Jako pierwszy spośród mistrzów spisał techniki i koncepcje treningowe w swoistym „podręczniku”. W 1931 r. stworzył organizację Dai-Nihon Karate-do Kai (Ogólnojapońska Federacja Karate-do), później przekształconą w Nihon Karate-do Kai, a następnie w Nihon Karate-do Shito-kai. Kenwa Mabuni szczególnie przyjaźnił się z twórcą gōjū-ryū Chōjunem Miyagi oraz shindo-jinen-ryu Yasuhiro Konishi.