– japoński styl karate utworzony w latach 20. XX wieku przez mistrza Kenwa Mabuni. Shitō-ryū, obok shōtōkan, gōjū-ryū i wadō-ryū należy do tzw. "wielkiej czwórki" stylów Karate-Dō.
Nazwa stylu stanowi swoisty hołd dla dwóch wielkich mistrzów, nauczycieli Mabuniego: Ankō Itosu oraz Kanryō Higashionna. Japoński ideogram "shi" można odczytać też jako "ito", natomiast ideogram "tō" - jako "higashi". "Ryū" oznacza styl, szkołę. Zatem "shitō-ryū" oznacza dosłownie "styl ku czci mistrzów Itosu i Higashionna".
Prekursorem stylu w Polsce jest Andrzej Kozak (4 dan), szef polskiego oddziału Genbu-kai – międzynarodowej organizacji, której przewodzi shihan Fumio Demura.
Charakterystyka Shitō-ryū Shitō-ryū to połączenie dwóch odmian okinawskiego karate: shōrin-ryū (shuri-te) oraz shōrei-ryū/gōjū-ryū (naha-te), a także elementów stylu Białego Żurawia (tsuru-ho kenpo). Ponadto w stylu tym zawsze uprawia się też kobudō – sztukę walki tradycyjną bronią z Okinawy, także batto-dō, czyli sztukę cięcia mieczem.