Na wielkim ekranie pojawił się po raz pierwszy w melodramacie kostiumowym Orlando (1992) z Tildą Swinton w roli tytułowej. Szerszej publiczności stał się znany z udziału w nowatorskiej adaptacji komedii szekspirowskiej Wieczór Trzech Króli, 1996) z Heleną Bonham Carter. Został dostrzeżony w roli fotografa, któremu udało się uchwycić na zdjęciu elfy w dramacie fantasy Fotograf elfów (1997).
W kostiumowym dramacie komediowym Kuzynka Bette (1998) wystąpił jako siostrzeniec tytułowej bohaterki granej przez Jessikę Lange, z którą zagrał rok wcześniej na scenie The Haymarket w sztuce Tennessee Williamsa Tramwaj zwany pożądaniem w reżyserii Petera Halla. Następnie wcielił się w postać Vladimira Leńskiego, przyjaciela Eugeniusza Oniegina w adaptacji dzieła Aleksandra Puszkina Oniegin (1999) z Ralphem Fiennesem. Jednocześnie nie zaprzestał pracy na scenie; szczególnym sukcesem w sezonie 1998/99 cieszyły się grane na scenach londyńskich i nowojorskich role w dwóch tragediach Jeana Racine: Fedra w roli Hippolitosa i Brytanik jako Nero.