Odpowiada za wywiad wojskowy i strategiczny na potrzeby Sztabu Generalnego oraz kierownictwa państwa, prowadzi rozpoznanie pola walki i wywiad wojskowo-techniczny, a w odróżnieniu od cywilnych FSB i SWZ podlega resortowi obrony. Służbie podlega ok. 25 tys. żołnierzy, w tym 10–12 tys. komandosów Specnazu, a oficerami GRU bywają attaché wojskowi rosyjskich placówek dyplomatycznych. GRU rywalizuje z cywilnymi rosyjskimi służbami wywiadowczymi – ze SWZ, następczynią wywiadu zagranicznego KGB, z którą dzieli zadania wywiadu zagranicznego, oraz z FSB, a relacje między tymi służbami bywają napięte i konkurencyjne.

Historia Powstanie GRU wywodzi się z utworzonego w 1918 roku Zarządu Rejestracyjnego (Registrupr) Sztabu Polowego Armii Czerwonej – pierwszej centralnej struktury radzieckiego wywiadu wojskowego.

II wojna światowa W lutym 1942 roku wywiadowi wojskowemu nadano nazwę Głównego Zarządu Wywiadowczego (GRU).