Wreszcie w ostatnim swym starcie w Pradze (1978) odniósł największy sukces zdobywając złoty medal w sztafecie 4 × 100 m (z Zenonem Licznerskim, Leszkiem Duneckim i Marianem Woroninem).
Był też trzykrotnym medalistą halowych mistrzostw Europy. Podczas Europejskich Igrzysk Halowych w Belgradzie 1969 zdobył złoty medal w biegu na 50 m. W czasie Halowych Mistrzostw Europy w Wiedniu 1970 był drugi na 60 m. W Rotterdamie (1973) zwyciężył na tym dystansie.
Trzynaście razy zdobywał mistrzostwo Polski: 100 m: 1969, 1970, 1972 i 1973 200 m: 1970 sztafeta 4 × 100 m: 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1977 i 1978
Dwa razy był halowym mistrzem Polski na 60 m (w 1973 i 1974).
Jest absolwentem WAT. Przez całą karierę był zawodnikiem CWKS Legia Warszawa. Ma stopień pułkownika.
Rekordy życiowe na stadionie bieg na 100 m – 10,35 s. (24 sierpnia 1975, Warszawa) oraz 10,30 s. (5 lipca 1969, Paryż, uzyskany przy zbyt silnym sprzyjającym wietrze +3,0 m/s) bieg na 200 m – 20,88 s.