czulent).
Można wyodrębnić różne odmiany kuchni żydowskiej: kuchnia Żydów sefardyjskich kuchnia Żydów aszkenazyjskich kuchnia Żydów mizrachijskich kuchnia Żydów perskich kuchnia Żydów jemeńskich kuchnia Żydów indyjskich kuchnia Żydów latynoamerykańskich kuchnia Żydów azjatyckich kuchnia Żydów etiopskich Na bazie wymienionych tradycji ukształtowała się kuchnia Izraela.
W związku z przebywaniem Żydów w diasporze kuchnia żydowska przyjmowała cechy i produkty kuchni różnych narodów; sama również wywierała na nie wpływ, niekiedy pośrednicząc między odległymi kulturami kulinarnymi (np. wprowadziła do kuchni polskiej egzotyczne przyprawy).
Wspólnymi cechami większości odmian kuchni żydowskich jest obfite stosowanie niektórych przypraw (gałka muszkatołowa, goździki, szafran, kminek), częste używanie cebuli i czosnku, stosowanie zamiast niedozwolonego (trefnego) smalcu (wieprzowego) – tłuszczu drobiowego, używanie cukru lub miodu także do potraw mięsnych i rybnych, rozdrabnianie (mielenie lub ucieranie) składników potraw. Wiele potraw żydowskich powstawało przez adaptację miejscowych przepisów kulinarnych do nakazów religii mojżeszowej.
Specjalne, tradycyjne potrawy podawane są w święta religijne: Sukkot, Chanuka, Purim, Pesach, Szawuot.