W kampanii wrześniowej 1939 walczył jako porucznik w 21. pułku piechoty. Udało mu się uniknąć niewoli rosyjskiej. W czasie okupacji niemieckiej uczył w Miejskiej Szkole Handlowej w Warszawie oraz w Instytucie Morskim przy tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Równocześnie działał w konspiracji, w komórce „Z” – „Ziemie Zachodnie”, przy Delegaturze Rządu na Kraj. W stopniu porucznika walczył na Mokotowie w powstaniu warszawskim jako członek dowództwa Zgrupowania AK „Baszta”. Po upadku powstania został wywieziony do Niemiec.
Po wojnie, od 1947 współorganizował ponowne uruchomienie SGH, w której był kierownikiem katedry i dziekanem. Wychował kilka pokoleń polskich ekonomistów i wypromował 16 doktorów.
Opublikował ponad 150 prac z dziedziny nauk handlowych, w tym kilka podręczników powszechnie stosowanych na uczelniach ekonomicznych.
Od 1935 był mężem Marii Janiny z Szołkowskich (1906–1992). Jego syn, Andrzej Krzysztof Koźmiński, w latach 1993–2011 był rektorem Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania w Warszawie (od 2008 pn.