W tym czasie powstawały też programy informacyjne dla miast spoza Mazowsza: Telewizyjny Kurier Lubelski, Telewizyjny Kurier Białostocki i Telewizyjny Kurier Kielecki. 14 października 1966 – pierwsze wydanie Telewizyjnego Kuriera Mazowieckiego. 1973 – Telewizyjny Kurier Warszawski stał się programem codziennym. 10 października 1973 – nadano pierwsze wydanie programu Kronika Warszawy i Mazowsza. W latach osiemdziesiątych poszerzył się zasięg odbioru programów. Trzy razy w tygodniu ukazywał się Telewizyjny Kurier Województw (odbierany w Płocku, Włocławku, Ciechanowie), raz – wydanie dla Polski północno-wschodniej (Suwałki, Białystok, Ostrołęka, Biała Podlaska, Lublin, Chełm). Programy miały po 30 minut, podobnie zresztą, jak i Kurier Warszawski. Ten stan rzeczy trwał tak długo, aż usamodzielniły się ośrodki – lubelski (1992) i białostocki (1997). 1989 – dyrekcję Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego objął Stefan Truszczyński, który uruchomił tzw. piątkowe bloki programowe w Dwójce nadawane przez dwie, a nieco później przez trzy godziny tygodniowo między 18:00 a 21:00. Na tej bazie powstawał potem całodzienny program regionalny. 19 stycznia 1993 – pierwsze wydanie Kuriera po północy – podsumowania dnia nadawanego od poniedziałku do czwartku po zakończeniu programu Dwójki, które następowało między godz. 0.10 a 0.30.