Historia Caen zostało założone w 2. połowie XI wieku przez Wilhelma Zdobywcę jako jego główna rezydencja, z zamkiem i dwoma opactwami – męskim (Abbaye aux Hommes) i żeńskim (Abbaye aux Dames). W Abbaye aux Hommes znajduje się grób Wilhelma Zdobywcy, pochowanego tu w 1087 roku. W czasie wojny stuletniej w 1346 i 1417 zdobyte i splądrowane przez Anglików. W 1450 powróciło do Francji. Rozkwit Caen nastąpił w XVI w. i był związany z francuską penetracją wybrzeży Ameryki i Afryki. Od XVII w. protestanckie, ucierpiało w wyniku wojen religijnych. Później Caen utraciło znaczenie po odwołaniu edyktu nantejskiego w 1685. W okresie rewolucji francuskiej, w latach 1789–1799 ośrodek żyrondystów. W czerwcu i lipcu 1944 roku w mieście i jego okolicach toczyły się zacięte walki wojsk alianckich z Niemcami w ramach Operacji Overlord − Caen zostało ostatecznie zdobyte przez brytyjską 2 Armię. W wyniku działań bojowych zostało zniszczone w około 60% zabudowy miasta.