płciowe owocniki (perytecja) mogą powstać tylko wtedy, gdy spotkają się dwie grzybnie o różnym typie kopulacji. Ma dwa typy kopulacji (A i a). Nie ma wyraźnej różnicy morfologicznej między szczepami typu kopulacji A i a. Oba mogą tworzyć liczne protoperytecja będące żeńską strukturą rozrodczą. W laboratorium protoperytecja najlepiej tworzą się na stałym (agarowym) syntetycznym podłożu ze stosunkowo niską ilością źródłem azotu. Głód azotowy wydaje się być konieczny do ekspresji genów zaangażowanych w rozwój płciowy. Protoperytecjum składa się z lęgni, zwiniętej wielokomórkowej strzępki, która jest zamknięta w przypominającym węzeł skupisku strzępek. Rozgałęziony system smukłych strzępek, zwany włostkami, rozciąga się od czubka lęgni, wystając poza strzępki w powietrze. Cykl płciowy zaczyna się, gdy konidium przeciwnego typu godowego styka się z częścią włostka.Taki kontakt może być kontynuowany także przez fuzję komórek, co prowadzi do migracji jednego lub więcej jąder z komórki zapładniającej w dół włostka do lęgni. Ponieważ zarówno szczepy A, jak i a mają takie same struktury płciowe, żadnego szczepu nie można uznać za wyłącznie męski lub żeński.