Dzieło ich kontynuowane było przez komentatorów piszących komentarze bardziej obszerne od glos.

Glosatorzy a niemiecka Rzesza Glosatorzy uważali prawo rzymskie za prawo żywe, wskrzeszone przez odrodzenie się cesarstwa rzymskiego w niemieckiej Rzeszy, a cesarzy niemieckich za bezpośrednich kontynuatorów cesarzy rzymskich. Posługiwanie się prawem rzymskim uznawali za dowód przynależności do Rzeszy.

Związek glosatorów ze Świętym Cesarstwem Rzymskim potwierdziło włączenie przez nich ustawodawstwa cesarskiego do Corpus Iuris Civilis. Kodyfikacji justyniańskiej nadali nowy kształt – zbiór składający się z 4 części: Kodeksu, Digestów, Instytucji i Nowel. Do nowel dawnych podzielonych na 9 grup, dodano 2 nowe grupy, w których zawarto spis longobardzkiego prawa lennego oraz ustawy cesarzy Fryderyka I i Fryderyka II.

Przypisy

Bibliografia

Wojciech Dajczak, Władysław Bojarski, Andrzej Sokala Verba Iuris - reguły i kazusy prawa rzymskiego Toruń 1995 i następne wydania

Zobacz też glosa

Kategoria:Wykładnia prawa