Zawarty w San Stefano traktat pokojowy na kongresie berlińskim w 1878 roku został zastąpiony traktatem znacznie mniej korzystnym dla Rosji i Bułgarii – pozostawiającym Macedonię i Rumelię Wschodnią poza granicami Bułgarii.
Postanowienia Utworzono księstwo „Wielkiej Bułgarii” z dodatkiem ziem Macedonii i dzisiejszej prowincji greckiej „Macedonia Północna” (wyłączając Saloniki i Półwysep Chalcydycki). Ustanowiono chrześcijański rząd i prawo do armii. Państwo to było nominalnie lennem Turcji, lecz faktycznie w pełni zależne od Rosji z dostępem do Morza Śródziemnego, co groziło brytyjskim oraz francuskim interesom w tym basenie. Uznano niepodległość Rumunii, kończąc formalną zależność lenną od Turcji. Przekazano Rumunii region Dobrudży co dało państwu dostęp do Morza Czarnego. Uznano niepodległość Serbii. Powiększono też nieco jej terytorium w kierunku granicy z Bułgarią. Uznano niepodległość Czarnogóry. Powiększono jej terytorium w kierunku granicy z dzisiejszą Serbią, co podwoiło jej terytorium. Bośnia i Hercegowina stała się lennem Turcji, o taki samym statusie jaki do niedawna posiadała Serbia. Kreta, Epir i Tesalia zyskały ograniczoną autonomię w postaci lokalnego samorządu.