300px|thumb|Zmiany terytorialne granic Rosji, Serbii, Rumunii i Czarnogóry, a także granice Wielkiej Bułgarii według pokoju w San Stefano 300px|thumb|Granice Wielkiej Bułgarii według traktatu w San Stefano i ich korekta po pokoju berlińskim 1878240px|thumb|Dom rodziny Simeonoglou, w którym podpisano traktatWstępny traktat pokojowy w San Stefano pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Osmańskim – kończący wojnę rosyjsko-turecką (1877–1878), został podpisany 3 marca 1878 w , w pobliżu Stambułu. Wojna zakończyła się rosyjskim zwycięstwem.
Najważniejsze rezultaty wojny rosyjsko-tureckiej, zawarte w traktacie w San Stefano, to wyzwolenie Bułgarii spod panowania Imperium Osmańskiego i uznanie niepodległości jej państw sąsiednich: Serbii, Czarnogóry i Rumunii.
Sygnatariuszami dokumentu byli hrabia Nikołaj Ignatjew i Aleksandr Nielidow ze strony Imperium Rosyjskiego oraz Safwet Pasza (minister spraw zagranicznych) i Sadullah Bej (ambasador w Berlinie) w imieniu Turcji. Traktat został podpisany na bazie zawartego 19 stycznia w Adrianopolu zawieszenia broni. Oprócz odzyskania niepodległości Czarnogóra, Serbia i Rumunia uzyskiwały korzyści terytorialne. Rumunia uzyskała północną Dobrudżę. Bośnia i Hercegowina otrzymywały autonomię w ramach Imperium Osmańskiego.