Rozwijanie funkcji (ang. currying) – operacja w funkcyjnych językach programowania polegająca na przekształceniu funkcji, która pobiera parę argumentów i zwraca wynik w funkcję, która po pobraniu argumentu zwraca funkcję, która pobiera argument i zwraca wynik . Operacja odwrotna nosi nazwę zwijanie funkcji (ang. uncurrying).
Podstawą dla tej operacji jest ugruntowanie systemu typów w językach funkcyjnych na rachunku lambda z typami. Taki rachunek na mocy izomorfizmu Curry’ego-Howarda jest równoważny pewnej logice intuicjonistycznej, a zatem operacja ta odpowiada tautologii logiki intuicjonistycznej:
Oryginalna nazwa została zaproponowana przez Christophera Stracheya w 1967 roku, jako nawiązanie do nazwiska logika Haskella Curry’ego.
Zastosowanie w programowaniu W przypadku języków programowania stosuje się rozszerzenie tego mechanizmu. Najbardziej uniwersalnym jest taki, który zwraca funkcję, która przyjmuje argumenty i zwraca funkcje dopóki suma argumentów jest mniejsza niż liczba parametrów początkowej funkcji.