nikt nie wiedział, co się z nim stało. Jak się później okazało, został aresztowany przed swoim domem przez funkcjonariuszy II Wydziału IV Departamentu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i uwięziony w areszcie przy ul. Koszykowej. Skazany został przez Rejonowy Sąd Wojskowy w Warszawie na siedem lat więzienia „za pracę w delegaturze rządu londyńskiego w charakterze zastępcy kierownika biura kontroli (NIK) w okresie po wyzwoleniu do sierpnia 1945 r.”

Rodzinę wyrzucono z mieszkania, a cały majątek został skonfiskowany. Heidrich wyszedł z więzienia w grudniu 1954. Dopiero w lipcu 1957 został zrehabilitowany. Wrócił do intensywnej pracy zawodowej i naukowej. Opublikował kilkadziesiąt artykułów z zakresu teorii organizacji i zarządzania zakładami przemysłowymi. Był autorem haseł w "Encyklopedii Współczesnej" (PWN 1958), „Małej encyklopedii powszechnej” (PWN 1959) oraz w „Małej encyklopedii ekonomicznej” (PWN 1961). W 1966, na Wydziale Przemysłu Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach obronił, w wieku 67 lat, pracę doktorską „Techniczne wyposażenie zakładu przemysłowego a mobilizacja rezerw wydajności”, której promotorem był prof. Marian Frank.

Zmarł 30 kwietnia 1983. Pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.