Gereon Grzenia-Romanowski vel Gereon Grzenia ps. „Zielony”, „Gwardiuk” (ur. 19 marca 1916 w Piecach, zm. 18 stycznia 1983 w Warszawie) – kontradmirał Marynarki Wojennej PRL, doktor nauk ekonomicznych.
Życiorys Był synem Jana Grzeni i Agnieszki z Laskowskich. Od 1923 uczęszczał w Chojnicach kolejno do Szkoły Powszechnej oraz Państwowego Gimnazjum Klasycznego. W 1931 wstąpił do Korpusu Kadetów nr 2 w Chełmnie. W 1935, po likwidacji KK Nr 2, przeniesiony został do Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu. 15 maja 1937 złożył maturę, a następnie przyjęty został do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. Po ukończeniu szkoły i otrzymaniu promocji oficerskiej przydzielony został do nowo powstałego Pułku Strzelców Pieszych w Rembertowie. W szeregach tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej 1939. Dowodził 2 plutonem 1 kompanii.
15 listopada 1939 wstąpił do konspiracyjnej organizacji Służba Zwycięstwu Polski (przekształconej w 1940 w Związek Walki Zbrojnej). W latach 1942–1943 był więźniem Pawiaka. Następnie służył w Gwardii Ludowej oraz Armii Ludowej i brał udział w powstaniu warszawskim w 1944.