Charles Gordon-Lennox, 5. książę Richmond i Lennox KG (ur. 3 sierpnia 1791 w Richmond House w Londynie, zm. 21 października 1860 w Portland Place w Londynie), brytyjski arystokrata, polityk i wojskowy, minister w rządzie lorda Greya.
Życiorys Był najstarszym synem Charlesa Lennoxa, 4. książę Richmond, i lady Charlotte Gordon, córki 4. księcia Gordon. Od 1806 r. nosił tytuł grzecznościowy "hrabiego Marchii".
Służył w sztabie Wellingtona podczas kampanii na Półwyspie Iberyjskim. W bitwie pod Waterloo był adiutantem księcia Oranii. W tym samym czasie był członkiem Izby Gmin z okręgu Chichester (od 1812 r.). W 1818 r. wraz z resztą rodziny towarzyszył ojcu, który został gubernatorem generalnym Brytyjskiej Ameryki Północnej. Po śmierci ojca w 1819 r. został 5. księciem Richmond i Lennox oraz zasiadł w Izbie Lordów.
Książę Richmond należał do stronnictwa torysowskich ultrasów. Sprzeciwiał się ustawom równouprawniającym katolików, później był przeciwnikiem wprowadzania wolnego handlu przez rząd Roberta Peela. W latach 1830–1834, z powodu konfliktu z księciem Wellington, Richmond i jego stronnicy popierali wigowski gabinet Greya. Richmond pełnił w nim funkcję poczmistrza generalnego. W 1829 r. został kawalerem Orderu Podwiązki.