Spitak (orm. Սպիտակ) — miasto w południowo-zachodniej części prowincji Lori w Armenii, nad rzeką Pambak, 97 km od Erywania. Miasto zostało niemal całkowicie zniszczone przez trzęsienia ziemi w 1988 roku, ale zostało odbudowane.
Etymologia Miasto nosi nazwę Spitak, ponieważ w tym regionie występuje wiele białych skał wapiennych. „Spitak” z języka armeńskiego tłumaczy się jako „biały”. Stara nazwa "Siptak" ma to samo znaczenie i jest lokalną formą dialektyczną słowa "spitak" (biały). Od 1937 roku do 1949 roku miasto nosiło nazwę „Hamamlu” lub „Hamamli”, co prawdopodobnie wywodzi się od perskiego słowa „hamam” (łaźnia).
Historia Obszar współczesnego Spitaku prawdopodobnie był zasiedlony od IV tysiąclecia p.n.e., na podstawie starożytnych osad znalezionych na okolicznych wzgórzach. Wiele znalezisk odkrytych na wzgórzu Sardar datuje się na epokę brązu. Później region został włączony do królestwa Urartu w VII wieku p.n.e. Między IV a II wiekiem p.n.e. region należał do Erawandzkiej Armenii, a następnie w 189 roku p.n.e. rozpoczęli rządzić Artaksydzi. Obszar został włączony do gawaru Tashir historycznej prowincji Gugark Wielkiej Armenii.