Wolny Korpus Brytyjski (ang. British Free Corps, niem. Britisches Freikorps) – jednostka Waffen-SS złożona z brytyjskich kolaborantów. W założeniu brytyjscy ochotnicy mieli zostać skierowani do walki z ZSRR na froncie wschodnim, jednak w praktyce istnienie jednostki ograniczyło się do roli propagandowej.
Historia thumb|Dwóch wczesnych rekrutów Wolnego Korpusu Brytyjskiego: Kenneth Berry oraz Alfred Minchin. Kwiecień 1944 r. Pośród różnych cudzoziemskich formacji walczących na froncie wschodnim przeciwko Sowietom władze niemieckie postanowiły utworzyć także jednostkę brytyjską w sile ok. 1,5 tys. ludzi. W tym celu wykorzystali Johna Amery’ego, syna konserwatywnego ministra Indii w rządzie Winstona Churchilla, Leopolda Stennetta Amery'ego. Był on angielskim zdrajcą, który na terenie Niemiec prowadził od 1942 r. propagandowe, anglojęzyczne programy w Radiu Berlin.
Po rozpoczęciu się 22 czerwca 1941 r. wojny przeciwko ZSRR, przygotował on plan zwerbowania z terenów Zjednoczonego Królestwa, jak też obozów jenieckich brytyjskich żołnierzy, którzy walczyliby przeciwko komunistom na froncie wschodnim. Propozycja ta została przyjęta z gorącą aprobatą przez Adolfa Hitlera. Koordynujący akcję werbunku Anglików szef Urzędu Uzupełnień SS Gottlob Berger zamierzał wykorzystać nową formację przede wszystkim na polu propagandowym.