Ze względu na stopień zautomatyzowania prasy dzieli się na: ręczne. Proste urządzenia najczęściej kształtem przypominające szczypce oraz zawijarki do amunicji przeznaczonej do broni gładkolufowej; jednostanowiskowe. Trwale przytwierdzone do stołu prasy pozwalające na montowanie tylko jednej matrycy i jednego uchwytu łuski (shellholder). Po wykonaniu jednej operacji na całej serii elaborowanych łusek konieczna jest zmiana matrycy celem wykonania kolejnej czynności. Prasy jednostanowiskowe stosuje się zawsze przy elaboracji amunicji precyzyjnej, a także gdy wydajność nie jest argumentem kluczowym. Różnią się kształtem, umownie nazywane literą: prasy typu C – odlewana (najczęściej) konstrukcja kształtem przypominają literę C, matryca i trzpień z uchwytem łuski zamykają otwartą stronę litery; prasy typu O – odlewana (najczęściej) konstrukcja kształtem przypominają literę O, matryca i trzpień z uchwytem łuski znajdują się w środku litery; prasy typu H – stalowa konstrukcja oparta na dwóch pionowych trzpieniach między którymi przesuwa się pozioma płyta z uchwytem łuski, matryca jest montowana do „sklepienia” trzpieni; prasy typu Arbor (ang. pergola, altana) – rozbudowana wersja prasy H, posiada 3 lub 4 pionowe trzpienie konstrukcji; wielostanowiskowe.