Nowa Fundlandia (, wym. ; ) – wyspa u wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej, na Oceanie Atlantyckim, należąca do Kanady, stanowiąca część prowincji Nowa Fundlandia i Labrador.

Nowa Fundlandia jest oddzielona od półwyspu Labrador cieśniną Belle Isle, a od wyspy Cape Breton Cieśniną Cabota. Zamyka ujście Rzeki Świętego Wawrzyńca, która tworzy Zatokę Świętego Wawrzyńca. Nowa Fundlandia sąsiaduje z niewielką wspólnotą zamorską Francji – Saint-Pierre i Miquelon.

Wyspa ma powierzchnię 111 390 km², co daje jej 15. miejsce na liście wysp świata według powierzchni i 4. miejsce pod tym względem w Kanadzie. Największe miasto i stolica prowincji, St. John’s, znajduje się na południowo-wschodnim krańcu wyspy, na półwyspie Avalon. Leżący nieopodal tego miasta przylądek Cape Spear jest najdalej na wschód wysuniętym punktem kraju. Wyspę zamieszkuje 487 808 osób (2016). Zdecydowana większość (97,2%) posługuje się językiem angielskim.

Angielska nazwa wyspy (), nadana w 1497 roku przez odkrywcę Johna Cabota, dosłownie oznacza „nowo odkryty ląd”, a francuska () – „nowy ląd”.