Stopa w drzwiach () – w psychologii społecznej: jedna z sekwencyjnych technik wpływu społecznego, która polega na poprzedzeniu prośby zasadniczej, mniejszą, łatwiejszą do spełnienia. Skuteczność techniki została po raz pierwszy zweryfikowana w 1966 roku przez Jonatana Freedmana i Simona Frasera, choć fenomen znany był o wiele wcześniej (objawia się to choćby w przysłowiu „daj komuś palec, a on weźmie całą rękę”, którego odpowiedniki występują w wielu językach). Technika z powodzeniem stosowana jest w przekazach reklamowych i akcjach charytatywnych; używana była podczas wojny koreańskiej (pranie mózgu), w nazistowskiej propagandzie, ale też w programach edukacji dla pokoju prowadzonej w celu złagodzenia sytuacji w regionach gwałtownych konfliktów.
Weryfikacja czynników wpływających na skuteczność Skuteczność stopy w drzwiach badano w zależności od wielu czynników: