thumb|HMS "Royal Arthur" – widoczny podwyższony pokład dziobowy z dwoma działami 152 mm oraz "wiktoriańskie" malowanie z okresu pokojowego thumb|HMS „Gibraltar” od rufy. Widoczne wytyki sieci przeciwtorpedowych na burtach thumb|HMS „Grafton” w szarym malowaniu wojennym thumb|Szkic okrętów typu Edgar Krążowniki pancernopokładowe typu Edgar – seria dziewięciu brytyjskich krążowników pancernopokładowych, zbudowanych w latach 90. XIX wieku i służących podczas I wojny światowej. Klasyfikowane były w Royal Navy jako krążowniki I klasy.
Historia Projekt ten był pomniejszoną wersją okrętów typu Blake, z nieco słabszym opancerzeniem i takim samym uzbrojeniem głównym (2 działa kalibru 234 mm i 10 dział 152 mm). Od nazwy pierwszego okrętu HMS „Edgar” był nazwany typem Edgar. HMS „Crescent” i „Royal Arthur” różniły się od pozostałych zestawem uzbrojenia, gdyż zamiast dziobowego działa 234 mm uzbrojono je w dwie armaty 152 mm obok siebie, na podwyższonym pokładzie dziobowym (miały 1 działo 234 mm i 12 dział 152 mm). HMS „Gibraltar”, „Crescent”, „Royal Arthur” i „St George” miały dno pokryte drewnem i blachą miedzianą dla służby w tropikach bez regularnego dokowania, co zwiększało ich wyporność o 350 t i obniżało prędkość o pół węzła. Krążowniki typu Edgar okazały się udanymi okrętami, bardziej ekonomicznymi od typu Blake.