mały|Polscy uchodźcy w Wellington, 1944 mały|Polscy uchodźcy przybywający do Wellington i obozu dla polskich dzieci w Pahiatua, 1944 mały|Polscy uchodźcy w Wellington, 1944 mały|Polonia w Dunedin mały|Polonia w Auckland Polonia w Nowej Zelandii – Polacy i Nowozelandczycy pochodzenia polskiego.
Nowozelandzka Polonia szacowana jest na ok. 4 tys. osób (2020) i skupia się głównie w Wellington i Auckland.
Historia XVIII wiek Historia stosunków polsko-nowozelandzkich rozpoczęła się w XVIII wieku, kiedy to w czasie podróży dookoła świata, na pokładzie H.M.S. Resolution, kapitanowi Jamesowi Cookowi towarzyszyli dwaj botanicy Jan i jego syn Jerzy Forsterowie – obaj pochodzenia polskiego. Załoga dotarła do brzegów Nowej Zelandii.
Pierwsza duża grupa polskich osadników przybyła do Nowej Zelandii statkiem Friedeburg, który przybył z Hamburga do Lyttelton 30 sierpnia 1872 r.
Pierwsi Polacy osiedlili się w okolicy Christchurch.
XIX wiek Kolejną dużą grupą polskich osadników, była załoga statku, który wpłynął do Port Chalmers 6 grudnia 1872 roku.
Większość Polaków osiedliła się w regionie Otago, niedaleko Dunedin, a także w Taranaki na Wyspie Północnej, głównie w Inglewood.
XX wiek Spis ludności z 1921 wykazał 399 osób z Polski mieszkających na terenie Nowej Zelandii.