We wczesnych pracach Szewczyka widać chęć przeciwstawienia się powszechnie akceptowanym interpretacjom myśli Husserla jako myśliciela dwoistego i niespójnego"W polskiej filozofii współczesnej funkcjonuje - jak mi się zdaje - pewien nieadekwatny stereotyp sposobu pojmowania fenomenologii Husserla, a nie jej autentyczne i pełne rozumienie. W szczególności idealizm metafizyczny Husserla uważany jest powszechnie i bezkrytycznie bądź za udowodniony, bądź za oczywisty." J. Szewczyk, O Edmundzie Husserlu, wyd. Kolegium Otryckie,Warszawa 1987, s. 6-7.. W szeroko komentowanym artykule-recenzji „Spór o istotę filozofii”Spór o istotę filozofii, "Studia Filozoficzne" 1966, nr 2, ss.179-201, (rec. R. Ingarden, Z badań nad filozofią współczesną). opowiedział się po stronie Husserla w sporze Husserl-Ingarden, obszernie komentując niedostatki książki Ingardena, w tym zarzucając swojemu mistrzowi zbyt pobieżne potraktowanie pewnych tendencji w myśli Husserlowskiej.