Książki oficyny wielokrotnie nagradzano w konkursie Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na „Najlepiej Wydaną Książkę Roku” (w latach: 1961, 1964, 1966, 1969, 1970, 1971, 1972). Wśród nagrodzonych pozycji znalazły się projekty współpracującego z oficyną grafika i ilustratora Aleksandra Bernacińskiego: w 1961 r. Rozmowy o gospodarce (t. 1), w 1966 r. Polska 1944–1965 Stanisława Wrońskiego i Marii Zwolakowej (t. 1–2). Nagrodę zdobyły także dwa projekty Stefana Bernacińskiego: w 1969 r. Manifest komunistyczny, w 1972 r. Państwo a rewolucja Włodzimierza Lenina.
Działalność wydawnicza Początkowo profil oficyny obejmował zarówno literaturę o tematyce społeczno-politycznej jak i literaturę piękną, w tym skierowaną do dzieci i młodzieży. Niektóre pozycje drukowano nieodpłatnie w NRD w ramach reparacji wojennych, wśród nich znalazły się Bajki Ignacego Krasickiego. W latach 1948–1951 „Książka i Wiedza” stała się największym polskim wydawnictwem. W samym 1951 r. wydała 962 tytuły o łącznym nakładzie 23 mln egzemplarzy. Równocześnie spółdzielnia prowadziła własne księgarnie i w 1950 r. dysponowała 182 placówkami. Sytuacja uległa zmianie, gdy w 1950 r. powołano Dom Książki, który przejął dystrybucję wydawnictw na rynku polskim, a w tym księgarnie KiW. Decyzją administracyjną w 1952 r.