Znane lepiej od czasów Średniego Państwa, niewielkie domostwa rodzinne dzieliły się najwyżej na kolumnowy ganek, główną izbę mieszkalną o stropie opartym na słupie, na kuchnię i niekiedy izbę dodatkową; boczne schody zewnętrzne (lub drabina) prowadziły na dach, służący często za miejsce do spania. Szczupłą przestrzeń mieszkańcy częstokroć dzielili z hodowanymi zwierzętami. mały|Piętrowy dom miejski (fresk z tebańskiego grobowca Nebamona, połowa XIV wieku p.n.e.) Domy ludzi z klasy średniej bywały jedno-dwupiętrowe, z izbami na parterze zajmowanymi na ogół przez rzemieślników. Rodzina właściciela zajmowała wyższe kondygnacje, gdzie ozdobniejsze były też wnętrza o stosunkowo niskim pułapie, z dekorowanymi drzwiami, ścianami i kolumnami typu papirusowego, najczęściej o głowicy kształtu lotosu. Fasady były zasadniczo nieozdobne, wejścia obramowane kamieniem umieszczano koło narożnika budynku;