Od 1960 do 1962 był dyrektorem Biura Studiów i Projektów Komunikacyjnych w Warszawie. Następnie pełnił funkcję dyrektora Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta i dyrektora Biura Planowania Rozwoju Warszawy w latach 1972–1973. 15 maja 1973 podczas sesji Rady Narodowej m.st. Warszawy został zastępcą przewodniczącego prezydium tej rady. W latach 70. przez trzy kadencje pełnił funkcje partyjne w egzekutywie Komitetu Zakładowego PZPR. Ponadto był członkiem Komisji Transportu Komitetu Centralnego PZPR i członkiem Komisji Budownictwa Komitetu Wojewódzkiego PZPR.
Od 15 listopada 1975 do 21 listopada 1980 był wiceprezydentem Warszawy, a od 21 listopada 1980 do 25 września 1981 ministrem budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych. Po wygłoszonej w styczniu 1982 przez Wojciecha Jaruzelskiego zapowiedzi budowy warszawskiego metra organizował Generalną Dyrekcję Budowy Metra. Od 15 lutego 1983 do 29 marca 1991 był jej generalnym dyrektorem.
Działacz Towarzystwa Urbanistów Polskich i Rady Głównej Naczelnej Organizacji Technicznej. Członek Rady Naukowej przy Ministerstwie Komunikacji i Polskiej Akademii Nauk.