Historia Kościoła w Etiopii jest związana z żywotem świętego Frumencjusza (zm. ok. 380), który doznaje czci we wszystkich obrządkach. Frumencjusz stał się pierwszym patriarchą Etiopii (ówczesnego państwa Aksum) i stworzył pierwsze struktury kościelne w tym kraju. Jako pierwszy z władców etiopskich cesarz Ezana przyjął z rąk św. Frumencjusza chrzest około 340 (do 340 dokumenty w Etiopii nosiły znamiona pogańskie). Kościół w Etiopii był podległy patriarchom Aleksandrii i to oni mianowali biskupów Etiopii. Kiedy w V wieku patriarchowie Aleksandrii (Dioskur I) wprowadzili monofizytyzm jako obowiązujący w Etiopii, również Kościół etiopski stał się kościołem monofizyckim.
Powrót Kościoła katolickiego do Etiopii Na soborze florenckim (1431–1445) Abisynia przystąpiła na krótko do unii z Kościołem katolickim. W 1555 pozyskano dla wiary katolickiej cesarza (gyyz: ንጉሠ ነገሥት nəgusä nägäst – król królów) Zara Dagaba, później także jego syna – Seltana Sagada. W roku 1626 ogłoszono katolicyzm religią państwową, co jednak wywołało sprzeciw koptów i cofnięto dekret. W latach 1633–1797 prześladowano Kościół katolicki w Etiopii. W 1839 ponownie w Etiopii mogli pojawić się misjonarze katoliccy. Stolica Apostolska erygowała w 1847 w Etiopii dwa wikariaty apostolskie – jeden zarządzany przez lazarystów, a drugi przez kapucynów.