Okres przedwyborczy Lista kandydatów, której zamknięcie ogłoszono 19 marca 2007 roku, objęła 12 osób (w tym 4 kobiety). Według sondaży, największe szanse na przejście do drugiej tury mieli Nicolas Sarkozy (obecny minister spraw wewnętrznych) i Ségolène Royal (oficjalna kandydatka francuskiej Partii Socjalistycznej). Jednak według sondażu Ifop z 10 marca 2007 roku, François Bayrou mógł przez pewien moment liczyć na 23% głosów, czyli tyle samo co – zgodnie z tym samym badaniem – Ségolène Royal„François Bayrou à égalité avec Ségolène Royal, selon un sondage IFOP”, lemonde.fr.. Gdy Bayrou ogłosił swoją kandydaturę w grudniu 2006, sondaże wskazywały na sześcioprocentową popularność kandydataPetit Bayrou est devenu grand, Le Monde.. Poważnym kandydatem wydawał się być także Jean-Marie Le Pen, który przed pięcioma laty przeszedł do drugiej tury wyborów.
Kampania przed pierwszą turą wyborów charakteryzowała się obecnością tematu „głosu użytecznego” (vote utile): namawiano do głosowania na kandydatów mających największe szanse na znalezienie się w drugiej turze, nie zaś na kandydatów wyraźnie mniejszościowych, popieranych symbolicznie.