Był najlepiej zarabiającym artystą w Moulin Rouge. Jego popularność była tak znaczna, że Pujol za jeden wieczór pobierał gażę w wysokości 20 tysięcy franków, podczas gdy aktorka Sarah Bernhardt otrzymywała zaledwie 8 tysięcy.
thumb|left|Le Pétomane w czasie jednego ze swoich licznych koncertów (ok. 1890) W 1894 roku odszedł z Moulin Rouge i założył własną wędrowną trupę Theatre Pompadour. Przez kilka lat trwały głośne procesy sądowe z Moulin Rouge. Najpierw teatr oskarżył Pujola o złamanie warunków kontraktu, następnie Pujol oskarżył teatr o plagiat, ponieważ Moulin Rouge zatrudnił kobietę, która imitowała jego występy. Przez następne 10 lat rozbudowywał i doskonalił swój repertuar, między innymi wprowadził wierszowaną opowieść o farmie, którą ilustrował efektami dźwiękowymi wydawanymi za pomocą wypuszczanego odbytem powietrza. Szczytem jego sztuki było przedstawienie dźwiękowej impresji na temat trzęsienia ziemi w San Francisco z 1906 roku.