Źródłami doktrynalnymi tej teologii są elementy chrześcijańskie i pozachrześcijańskie. Do tych pierwszych należą: teologia polityczna J.-B. Metza i J. Moltmanna oraz teologia śmierci Boga H. Coksa i G. Vahaniana. Podstawowym źródłem pozachrześcijańskim jest neomarksizm. U Gutiérreza znajdujemy liczne odwołania do Marksa, Blocha i Marcusego. Przeprowadza on analizę sytuacji społeczno-politycznej i pokazuje wielką niesprawiedliwość. Sytuację tę nazywa „nieludzką”. W teologii Gutiérreza można więc zauważyć pewnego rodzaju interdyscyplinarność, ponieważ występuje tu wzajemne przenikanie się nauk społecznych i teologii.
Terminologia Porzucenie przez Gutiérreza teologii rozwoju na rzecz teologii wyzwolenia wynikało z tego, iż w jego mniemaniu wyzwolenie lepiej niż rozwój wyraża dążenia chrześcijan do zbudowania sprawiedliwego społeczeństwa. Słowo wyzwolenie jest bardziej odpowiednie w kontekście ucisku i kontroli, w jakim żyją społeczeństwa wyzyskiwane. Przez wyzwolenie rozumie on działanie, którego celem jest wyswobodzenie człowieka od grzechu i zależności, która wynika z grzechu. Wyzwolenie integralne głoszone przez Gutiérreza dokonuje się na trzech płaszczyznach: polityczno-ekonomicznej, historyczno-antropologicznej i teologiczno-soteriologicznej.