Poświęcone bydło oznacza się poprzez metalowy pierścień przytwierdzany do obroży i od tej pory mleko z tego zwierzęcia mogą pić wyłącznie członkowie rodziny.
Rola bydła Życie Nuerów skupione jest wokół bydła, co uczyniło ich ludem pasterskim. Zajmują się też ogrodnictwem, szczególnie w przypadku, gdy ich bydło jest zagrożone chorobą. Sezonowa pogoda zmusza Nuerów do przemieszczania, aby zapewnić sobie środki niezbędne w utrzymaniu. Przemieszczają się głównie, gdy nadchodzą ulewne opady deszczu, aby uchronić bydło przed chorobami kopyt i w sytuacjach kiedy zasoby do ich utrzymania stają się niewystarczające. Brytyjski antropolog E.E. Evans Pritchard pisał: „Ich istnienie uzależnione jest od stad... Bydło jest nicią łączącą instytucje Nuerów, język, obrzędy przejścia, politykę, ekonomię i lojalność”.
Kultura Nuerów jest w znacznym stopniu budowana wokół użytkowania i hodowli. Dawniej Nuerowie używali każdej sztuki bydła na swoją korzyść. Według Evansa-Pritcharda bydło pomogło rozwinąć kulturę Nuerów do stanu obecnego. Ich codzienne obowiązki poświęcone są ochronie tych zwierząt. Dosadnym przykładem jest zabieg przeprowadzany co miesiąc, polegający na wdmuchiwaniu powietrza w odbytnicę krów w celu likwidowania, bądź zapobiegania zaparciom.